بودنت یه قصه بود.....

گل و پروانه

:گل به پروانه گفت

 .ببین سرنوشت ما را از هم جدا کرده

 .من میمانم اما تو به هر سو که بخوای بال و پر میگشایی و میروی با این همه ما دل در بند مهر یکدیگر داریم

.............ولی افسوس

.تو همیشه در سفری و من همچنان زندانی زمینم

.چقدر آرزو داشتم که با تو پرواز کنم تا مسیر تورا عطراگین سازم

.تو پیوسته در میان گل ها در پروازی اما من تنها سایه خودم را نظاره میکنم که با گردش خورشید دور من میچرخد

;تو میروی و باز میگردی و دوباره آهنگ رفتن میکنی

 .اما هر سپیده دم مرا میبینی که همچنان برجایم ایستاده ام و اشک میریزم

.ای پروانه برای اینکه عشقمان پایدار بماند یا تو چون من در زمین ریشه کن و یا به من بال و پری ده تا مثل تو پرواز کنم

فرق من و تو

                                


گفتی عاشقمی

.گفتم دوست دارم

گفتی اگه یه روز نبینمت می میرم

.گفتم من فقط ناراحت می شم

گفتی من به جز تو به کسی فکر نمی کنم

!گفتم من اتفاقا به خیلی ها فکر می کنم

گفتی تا ابد تو قلب منی

.گفتم فعلا تو قلبم جا داری

گفتی اگه بری با یکی دیگه من خودمو می کشم

.گفتم اما اگه تو بری با یکی دیگه من فقط دلم می خواد طرفو خفه کنم

....گفتی

گفتم.... حالا فکر کردی فرق ما این هست؟

.....نه! فرق من اینه که تو دروغ می گفتی و من راست می گفتم

!...بهار عشق

                                

تو همان عابری هستی

که خزان دلم را با گامهایت بهار عشق کردی

تو تکرار بارانی

و نگاهت تابلوی قشنگ شبی زیباست

!...که مرا می خواند

... مرا اندکی دوست بدار ولی طولانی

                                

.من پذیرفتم که عشق افسانه است. این دل درد آشنا دیوانه است

.می روم شاید فراموشت کنم. با فراموشی هم آغوشت کنم

.می روم از رفتن من شاد باش از عذاب دیدنم آزادباش

. گر چه تو تنها تر از ما می روی

. آرزو دارم شبی عاشق شوی

.آرزو دارم بفهمی درد را تلخی بر خوردهای سرد را

.می رسد روزی که بی من لحظه ها را سر کنی

.می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

می رسد روزی که شبها در کنار عکس من

.نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی

..... هیچکسی زیبا نمیشه

دیدی خواستن میون من و تو را ابری کنن ؟

تو نگفتی به هشون برید٬ چه حرفا٬ نمیشه ؟ 

مگه از من چه شنیدی که یهو دلت شکست ؟

دل عاشق بیشتر از یک دفعه رسوا نمیشه ؟

چه شبایی که نشستم به جز من بگی نه٬ یا نمیشه ؟

اینه رسمش ؟ تا یه چیزی شنیدی باورت بشه ؟

.این جوری که قصه مون عبرت دنیا نمیشه